Vreemde eend in de bijt

De liedjes en de speaker die de komst van st Nicolaas aankondigen waaien van de overkant van de Lek naar ons toe. Het is heerlijk weer om te tellen vandaag. Zonnig, een fris najaarswindje en prima zicht; en vooral dat laatste was de afgelopen week wel eens anders. We hebben het druk gehad met het tellen en in kaart brengen van alle Kollen die in Blokhoven-oost in verspreide groepen grazen. De meeste ganzen zaten zo ver mogelijk van de bewoonde wereld in het midden van de polder. We maken daarna een insteek om bij een plasje te kijken en ontdekken wat leuke eendjes: Krakeenden, Slobeenden, een Wintertaling en een Kuifeend en natuurlijk Wilde eenden. Er zijn vogelaars die niet warm of koud worden van eenden; deze, in het droge Drenthe opgegroeide, kijkt er graag naar. Niet te ver zijn ze door de Elzensingel heen goed te bekijken. De woerden zijn allemaal al in bruiloftskleed. Ik maak een paar foto’s door de telescoop (*) van het dichtstbij zwemmende paar. Er is iets vreemds met die woerd. De snavel en het front van een Krakeend, maar de afhangende spitse mantelveren horen bij een Pijlstaart of Zomertaling. De koptekening heeft ook iets weg van een Pijlstaart in eclips. En let eens op die staart !! Merkwaardig beestje dus dat bijna niet anders dan een hybride Krakeend x Pijlstaart kan zijn.

12-11-2011: Frontaanzicht van; ja van wat eigenlijk?

12-11-2011; Krakeend vrouw met dezelfde manlijke vogel

Een buurtbewoonster vertelt ons enthousiast over de leuke waarnemingen die ze hier en elders al in de polder heeft gedaan. Leuk is dat toch; altijd weer die mensen die wanneer ze ons zien staan met kijker en telescoop onmiddellijk enthousiast van wal steken over wat er allemaal in hun polder val te zien. 

P.S. De volgende ochtend blijkt dicht van de mist te zitten.

26-11-2011: De afgelopen weken goed op Krakeenden gelet: ik denk de hybride af te kunnen strepen. Krakeenden in broedkleed hebben ook van die mooie puntige mantelveren (in de LaJo-vogelgids niet erg duidelijk aangegeven, buiten en in de ANWB-gids wel). De koptekening zou goed bij een overgang van eclips naar broedkleed kunnen horen.

(*) Inderdaad; m’n cameraatje is gerepareerd; Nikon klaarde het karwei binnen een week. Knap werk en ik ben zeer ingenomen met deze snelle service.

Slootvuil en een sluipmoordenaar

Er is hard gewerkt in Blokhoven. Met groot en kleiner materieel is er gemaaid en gebaggerd om de sloten geschoond te krijgen voor de winter. Ze hadden er mooi weer bij. Meeuwen, Zilver en Blauwe reigers hadden goede dagen want met het slootvuil komt er een hoop eetbaars op de wal terecht.

In het voorjaar heb ik het niet zo op Blauwe reigers. Uren zitten ze onverstoorbaar in de rietkraag te loeren op de weidevogelkuikens waar ik mij druk voor maak. Veelal stoïcijns reageren ze op de voortdurende aanvallen van woedende Kieviten of Grutto’s. Wetenschappelijk uitgevoerd onderzoek duidt ze eveneens als kuikeneters; (waarna je ze wat mij betreft niet verantwoordelijk mag houden voor de achteruitgang van de weidevogels in onze polder).

Nu lukt het om wat meer onbevangen te kijken naar de soepele vertraagde beweging bij het besluipen van een prooi en naar die reigertronie; het koele oog boven de vervaarlijke gele snavel en het fraaie contrast in de kruin. Best fraai getekend eigenlijk:

Sluipmoordenaar

Xtra uur

Met het extra uur in dit etmaal kan ik twee kanten op; aan de nacht of aan de dag toevoegen. Ik neem de fiets en trap in zacht ochtendlicht de Tetwijkse weg op. Een verstoorde IJsvogel vliegt vanuit de spoorsloot over de tuin van de fam. de Wit de polder in. Blokhoven is lichtgrijs en leeg.  Bij het toegangshek naar het Werk aan de Groene Weg stop ik en neem mijn eerste bakje koffie.

Prima plek; ingang Werk aan de Groene Weg

In de bomen rond de huizen is een lijsterspektakel gaande. De lichtrotte appels van de hoogstam in de  voortuin van de boerderij worden aangepikt door Kramsvogels. M’n camera is gecrasht dus ik moet ze extra goed bekijken: Gemêleerde grijze mantel, lichtoranje keel, en dan die prachtige V-vormige vlekjes op de flanken. Overal jakkeren Merels achter elkaar aan, de combinatie van doortrekkers en overwinteraars levert kennelijk conflicten op. Koperwieken houden me vanuit een wilg scherp in de gaten. Een Zanglijster ziet er met z’n ronde oog in een zacht beige gezicht veel vriendelijker uit. Het mannetje Grote bonte specht is daarbij vergeleken een en al contrast. Zwart, wit en rood. Een oranje zweem op zijn borst maakt het beestje minder hard. Boven z’n snavel is hij vreemd bruin, zeker te diep in het rotte hout zitten poeren.

Kramsvogel (*)

Koperwiek (*)

Er zit nog juist genoeg blad aan de populieren op het Werk, om ze te laten ruizen. Hun geluid mengt zich met het kerkklokje van Everdingen en de  klaterende zang van twee Roodborstjes. De Achterdijk wordt gebruikt als werkplaats. Zwarte kraaien hakken er namelijk hun walnoten in stukken om bij de inhoud te komen. Kauwen proberen er een graantje mee te pikken. De Vlaamse gaaien zijn druk met het aanleggen van een wintervoorraad. Ze pendelen voortdurend, maar stiekem, tussen de berm van de Achterdijk, proppen daar hun krop vol met een paar eikels, en de bosjes op het Werk, waar ze die buiten mijn blikveld zullen verstoppen. Als ik daarna naar huis fiets merk ik dat het extra uurtje, hier in de besloten ruimte buiten, heeft geholpen om na het verdriet en de zorg, waar we deze weken in onze familie mee te maken hebben, een beetje tot rust te komen. En met die camera zal het ook wel weer in orde komen.

(*) (Zoals gezegd; m’n digiscoop camera is gecrasht. De bijgaande vogelfoto’s komen uit m'n archief).

Hoog daarboven de herfst

Somber en schimmel na kleffe natte dagen.

En dan het zachte ochtendblauw.

Mist lost op en hoog daarboven;

mijn eerste Kolgans roept

zijn heldere klank

en zet me in beweging.