Waaks, maar rustig en trouw

Eerlijk gezegd: “Het viel wat tegen”. Tussen kerst en de jaarwisseling berichtten vrienden over hartverwarmende aantallen Kollen in Blokhoven met daartussen afgelezen kleurringen die interessante levenslopen onthulden. De lucht was die dagen een beetje vorstig blauw. Zelfs met een koortsig hoofd op de bank was mijn verlangen naar buiten niet weg te cijferen. Nu is het winderig, mistig en grijs. Ik treft een goeddeels lege polder aan. Slechts een 350 Kolganzen vind ik en mijn hoop is uiteindelijke gevestigd op de Zuwedijk. Daar houden de Toendrarietganzen zich tenminste aan de met hen afgesproken aanwezigheid en het is er stil. Dat past wel bij het karakter van deze ganzen; veel rustiger dan dat van Kolganzen, die zelden echt stil zijn. Hooguit zie je een korte schermutseling, na het binnen vallen van een nieuw groepje, om even de rangorde vast te stellen

02-01-20 Schalkwijk, polder Blokhoven - Zuwedijk; Toendrarietganzen.

Een Sperwerman schiet laag over het weiland naar een heiningpaal en laat zich aardig bekijken. Voor mij jaagt een Grote zilverreiger op muizen. Ik zie hem reageren op “iets” achter hem dat de Veldmuis verraadt die even later in z’n snavel wordt doodgeknepen.

 

Groepsgrootte (>10) van Toendrarietganzen jan 2014 - jan 2020

De Rietganzen zitten rustig in het gras, sommige met hun kop in de veren, maar steeds is er één vogel die op mij blijft letten. Gegeven de bewegingen die ik de natuur de laatste jaren zie maken, ben ik blij dat ze hier gewoon weer zijn. Ik weet eigenlijk niet beter. Een enkele Rietgans of een gezinnetje zie ik nog wel eens elders in de polder, maar eind november verschijnt hier aan de Zuwedijk het eerste groepje. In de jaren 2014 tot nu heb ik hun aantallen nauwkeurig bij gehouden op waarneming.nl. In loop van de winter zag ik de aantallen soms oplopen tot max. 710 vogels. De 57 vogels die ik nu (in januari !!) turf roepen dan ook wat ongerustheid op: “Effect van het vuurwerk of van de jagers die op oudejaarsdag de polder leeg hebben gedreven? Een agrariër die z’n geduld heeft verloren? Waar is de rest gebleven?

Locatie groepen (>10) van Toendrarietganzen, jan 2014 - jan 2020

In de late namiddag fiets ik over de Goyer- en Kanaaldijk-Z door naar huis, rijd nog even het Marckenburgsche pad op en verdraaid: Ganzen !! 353 Toendrarieten tel ik er. Voeg daarbij het feit dat ze hier ook  regelmatig zaten in de jaren dat ik mijn waarnemingen alleen op papier registreerde en dan klopt mijn wereld weer een beetje.

Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2014 - 2020.

"Zit er nog een aparte bij?

Het bestelbusje stopt pal voor m’n telescoop, die in de berm van de Achterdijk staat opgesteld en is gericht op een flinke maar verre groep arctische  ganzen. Het raam van de bestuurder staat al open. “Zit er nog een aparte bij?” vraagt hij. Ik verwachtte wel zo’n soort vraag, maar niet in deze formulering. Daardoor weet ik meteen waar hij vandaan komt en dat hij met “een aparte” een zeldzaamheid bedoeld. Die zit er niet bij en daar zoek ik ook niet echt naar. Wel naar “een aparte” in de Saksische zin van dat woord. Een aparte is daarin iemand die zich onderscheidt van de rest, vaak zo “apart” is dat je een steekje los zou kunnen veronderstellen (maar dat terzijde). Als iets of iemand “apart” wordt genoemd is dat meestal niet als compliment bedoeld. Niet  teveel opvallen is in NO-Nederland meestal “beter”. De vógels die ik zoek onderscheiden zich van de massa waarin ze herkenbaar zijn gemaakt, voor wie er een telescoop en het juiste oog voor heeft.

141119; Kolgans Lime D13. Pothuizerweg, polder Blokhoven.

Neem Lime D17:  Al meer dan 13 jaar bezoekt deze Kolgans Nederland, minstens 13 keer  “der jacht ontkomen”. En het mooie van de huidige techniek is, dat ik dit aan de kant van de weg met een kaart op het scherm van mijn telefoon aan een voorbijganger kan laten zien. Het is een onverwachte mooie bijkomstigheid van het gebruik van de App BirdRing. Dit is niet de eerste keer dat er, in de berm, een stukje van een nieuwe wereld voor iemand open gaat. Dat de bruingrijze massa uit individuen bestaat.

191219; Grote zilverreiger OR/GLMe, "Verloren kerkhof, polder Blokhoven, Schalkwijk.

Dat geldt ook voor de massa die dit najaar onze polders wit laat oplichten. Hoge aantallen Veldmuizen trekken grote aantallen op muizen jagende Grote zilverreigers soms tientallen op één perceel. Sinds 2013 is hier vanaf september steevast OR/GLMe (= links: Oranje boven Rood, rechts Groen boven Lime boven Metaal) aanwezig. Als kuiken geringd op 14-05-2012 te Besné, Loire Atlantique (Frankrijk). In de loop der jaren lijkt hij steeds honkvaster te worden. Meestal zie ik hem ergens op of rond het “Verloren kerkhof” met soms een uitstapje naar de Steenwaard of overkant van de Lek. Vandaag jaagt de vogel op muizen bij de spoorwegovergang en kan ik hem eindelijk weer eens goed fotograferen. Meestal krijg ik weinig kansen; Grote zilverreigers zijn schuwe vogels. De rust duurt niet lang, OR/GLMe wordt verjaagd door een soortgenoot. Dus al kom je hier al jaren over de vloer, kennelijk ben je nooit verzekerd van je plaats en kun je met veel bombarie weg gebonjourd worden door iemand met een grote bek. Zo gaat dat in de polder.

Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2014 - 2019.

Meer info over de app BirdRing vind je: HIER