Mooie stal

Steef kan er enthousiast over vertellen. Hij wil iets moois neer zetten, maar bij de gewone stallenbouwers kun je volgens zijn zeggen alleen kiezen uit: "Groen, groen of groen". Dus hij voer een andere koers. En wat is het dan leuk om te horen, dat deze ondernemer met z'n ontwerp in de prijzen is gevallen en het daardoor verder kan ontwikkelen tot een concreet bouwplan. Van harte gelukgewenst Steef met dit resultaat en veel succes met de uitwerking en bij de bouw. Voor meer info klik:  Innovatieve stal.

Zomervogels maken een wintervogeltelling.

De polder lijkt vooral groen en leeg wanneer Siebe en ik vanaf het Overeind een blik over Blokhoven-Oost werpen bij de eerste wintervogeltelling editie 2011-12. Met wat langer wachten dringen we  kijkend door onze telescopen dieper het landschap binnen. De verre vogeltjes blijken Witte kwikstaarten die met tientallen op een kaal modderig perceel voedsel zoeken. Een geïnteresseerde voorbijganger verhaalt over een bloedig conflict, deze lente, op het Ooievaarsnest achter zijn huis en 500 (!!) in Nederland overwinterende Ooievaars.  Wij kunnen hem in de scoop 3 Tapuitjes tonen op  de heiningpalen aan de overkant van de Provinciale weg. Een Bruine Kiekendief (2^de jaars man) trekt jagend de spoorweg over.

Bij de spoorwegovergang proberen we een erg beweeglijke groep meeuwen op naam en nummer te brengen en vangen daarbij weer Tapuiten in onze telescopen. Een volgende Bruine kiekendief komt laag op ons afvliegen. Hij braakt een bal en schijt voor onze ogen; zeker goed gegeten. Aan de okergele kop, het donkerbruine kleed en de lichte randen van de vleugeldekveren herkennen we een jong van dit jaar. Een Boomvalk scheert laag over gras en maïs naar zuidoost. De Sperwer kan hem niet bijhouden.

Er zijn extra activiteiten in de polder vandaag; appels plukken aan de Pothuizerweg, terwijl de maïsoogst is begonnen. In een flink tempo (een loonwerker heeft altijd haast) volgt de silagewagen achteruitrijdend de maïskneuzer op een perceel aan de Achterdijk; knap werk !

De wilgenstruiken in de rietput zijn vergeven van de zangertjes die niet allemaal zijn thuis te brengen. De Rietgorzen wel. Janek, Michiel en Peter (ze telden Blokhoven-West) hebben ook veel doortrekkende zomervogeltjes ontmoet en staan nu bij de picknickbank aan het Tetwijkse pad al een tijdje te genieten van de Boomvalkjes die er jagen boven de polder; 3 stuks nota bene. Vergeleken bij deze razendsnelle sierlijke valkjes zijn zelfs slechtvalken lomperiken.

   

17-09-2011: Jonge Boomvalk fileert z'n prooi

Een jonge valk vliegt roepend op een oudervogel af en krijgt in de vlucht een prooi aangereikt die op een heiningpaal wordt gefileerd. We kunnen het diertje prachtig bekijken: z’n bakkebaardjes, donkere mantel met bruine veerrandjes en z’n felgele poten. Als de kraaien te lastig worden komt hij nog wat dichterbij ons zitten. Peter ontdekt nog meer verrassingen achter het riet rond de bunker voor ons: een Paapje en een Roodborsttapuit. “Moet je dat zien”, roept Siebe; traag en laag vliegen 7  Grote zilverreigers de winter onze polder binnen.

(Een verkorte versie van dit bericht staat op de site van de MWH; zie regionale natuurinfo)

17-09-2011: Vogelende tellers; kijk ze genieten.

Op de nok van "de Rietput"

Aan de Achterdijk tegenover het Werk aan de Groene Weg staat "de Rietput". Het huisje voegt zich door haar rieten dak en lage ligging prachtig in het landschap. Vandaag is het dak versierd met even sierlijke als levendige ornamenten. Een Grauwe vliegenvanger voert zijn al vliegend jong dat zit te bedelen op de nokvorsten. Vliegjes worden na een korte snelle achtervolging uit de lucht gehapt. Grauw? Je hebt niet veel kleur nodig wanneer je zo fier de wereld beneden je in ogenschouw kunt nemen.

Het dak van "de Rietput" tegenover het werk aan de Groene weg. 

15-09-2011: Jonge Grauwe vliegenvanger bedelt.

15-09-2011: Ouder (achter) en jong (voor) Grauwe vliegenvanger

Zo halverwege september had ik deze uitgesproken zomervogeltjes niet meer met jongen verwacht. Ze zullen voort moeten maken om op tijd de overkant van de Sahara te bereiken.

Op het ritme van zon en maan

Gelukkig was er nog ruimte voor ons in “het schuurtje” op Texel. Het vakantiehuis staat in het Hoornder Nieuwland. Een polder met een even oude als andere ontstaansgeschiedenis als de polders in het Kromme rijn gebied. 

Hoornder nieuwland, Texel

Ten zuiden van de keileemrug die Texel tot Texel maakt heeft in de loop der eeuwen de zee zandbanken laten verhelen met het oude eiland en hebben boeren en zeevarenden  kwelders en vloedhaken bedijkt. De oorspronkelijke dijkjes braken bijna jaarlijks wel ergens door waardoor wielen ontstonden. Agrarische natuurvereniging de Lieuw heeft zich erg ingezet om deze geschiedenis weer beter zichtbaar te maken in het landschap en informatie daarover beschikbaar te stellen (Info over dit project). Een landschap waarin je de geschiedenis van bodem en mensen kunt lezen; ik kan daar erg van genieten. Op deze plaats komt daar voor mij nog een extra dimensie bij. Steeds maar weer die vogels die op het ritme van het getij over het eiland heen en weer trekken tussen het wad, waar ze voedsel zoeken, en de kwelders van de Mokbaai, om te overtijen. Pure weelde: Ontbijten met een kopje thee op de buitenbank en genieten van de fluitjes van een paar duizend Goudplevieren, het getuut van honderden Tureluurs, voorzichtig roepende Wulpen en de Rosse die klinken als verlegen Grutto’s. Zo in de tweede helft van augustus wordt ook nog een ander door de zon en maan gedreven ritme merkbaar. Het heeft wel een veel lagere frequentie dan eb en vloed maar de amplitude is nog hoger; de door het seizoen gedreven ritmiek van vogeltrek. Die bracht niet alleen al die steltopers naar mijn ontbijt maar ook een golf van vogels die je alleen stiekem foeragerend in dichte struiken in de duinen treft: Zwartkopjes, Roodborsten, Bonte vliegenvangers en Grasmussen, sommige oude vlieren kriebelden van deze vogeltjes “on-the-move”. En daar kan soms iets bijzonders tussen zitten! Dus deze vogelaar was alert, had op van alles gehoopt, maar na 35 jaar eindelijk weer eens een Draaihals, daar had ik niet op gerekend. En zeker niet op zo’n schoonheid op het tuinhek van ons vakantie verblijf. En dan ook nog de tijd krijgen om de telescoop op te zetten en de details van het beestje veer voor veer te bekijken; deze vogelaar wist zich een geluksvogel.

Draaihals op de omtuining van "het Schuurtje"