donderdag 22 januari 2015

Déze tijd, in déze streek


Deze winter krijg ik maar niet kloppend. Alles lijkt voor te lopen; of ik achter, dat zou ook nog kunnen. Zo drong bijvoorbeeld in de Vesper op Driekoningen pas de werkelijkheid van Kerst tot me door. Waar het precies aan ligt is me nog steeds niet duidelijk, al zijn er redenen genoeg. Het weer? Zou best kunnen. December leek wel november met wind en gure buien. Een besneeuwde 28 december was een  lichtpuntje. Een stille zondagmiddag in de witte polder hielp om mijzelf weer enigszins met de tijd te synchroniseren.

28-12-2014 Tetwijksepad; sneeuw in polder Blokhoven.

De griep gooide daarna de boel weer in het honderd. Maar thans is het over de helft van januari en heb ik een dagje buiten meer dan verdiend. Een Kuifeend op de Rietplas is al volledige in bruiloftstooi. Eenden zijn er altijd vroeg bij, dus die klopt. En ook de Zilvermeeuwen, krijgen steeds wittere koppen.

22-01-2015 Rietplas; Kuifeend woerd in bruiloftskleed.


De polder is lichtgrijs, er is een doorstaande oostenwind en het water in mijn bidon ritselt na een tijdje van de ijskristallen. Maar waar zitten de ganzen? Bij de midwintertelling afgelopen zaterdag waren er ook al zo weinig. Vanaf de Pothuizer- steek ik de Provinciale-weg over naar de Zuwedijk om daar een pluk van 490 Kol- en 20 Toendrarietganzen te treffen. Een tweede blik stuit op een veel grotere groep Toendrarieten tegen de boomgaard, meer naar het noorden. Met een insteekje vanaf de Provinciale weg heb ik er beter zicht op en tel ik 390 Toendrarieten en 110 Kollen:

22-01-15 hoek Zuwedijk-Provincialeweg; Toendrarietganzen

Toendrarietganzen in de meerderheid, dat mag je voor deze streek en met zo’n slappe winter gerust uitzonderlijk noemen. Maar als ze er zijn, dan zitten ze juist in deze hoek; dat klopt in elk geval. Ondertussen heb ik het er, al fotograferend en tellend, met m’n snufferd in de oostenwind hartverwarmend koud bij gekregen. Op de terugweg trap ik nog even warm langs Tiend- en de Beusichemseweg: Er hangen groepen Kramsvogels boven de boomgaarden daar. Kijk, en dan klopt het weer. Kramsvogels op rottend valfruit in een boomgaard. Dat is déze streek in januari!


22-01-2015 Beusichemsweg; merel en Kramsvogel eten rottende appels.

Zaterdag 24 januari 2014:

Wakker wordend op een vrije besneeuwde zaterdag knaagt al snel de vraag hoe de boomgaarden er vandaag bij zouden liggen, en of daar wellicht nog meer Kramsvogels op af zijn gekomen. ’s Middags sta ik naast mijn fiets aan de Beusichemseweg te kijken naar de Kramsvogels en Spreeuwen die tussen de lange rijen appelbomen zich te goed doen aan rottende appels.

24-01-2015 Beusichemseweg; Kramsvogels tussen de appelbomen.
Het is er een drukte van belang. Totdat, ergens achter mij vandaan, een roofvogel tussen de rijen duikt, er een totale paniek uitbreekt en de vogels voorlopig gevlogen zijn. Het gaat zo snel, dat ik de roofvogel niet herken. Maar als je dan toch halverwege de Goyerbrug bent kun je ook wel even doorfietsen om te checken of die “Rieten” van donderdag er nog zijn. Weer aan de Zuwedijk maar nu, dichter bij het AR-kanaal, tel ik 370 Toendrarietganzen en lees ondertussen ook nog twee kleurringen af van een paartje kolganzen.


24-01-2015 Hoek Zuwe- Kanaaldijk; Toendrarietganzen.
En weer is er ongemerkt een middag buiten voorbij gegaan.

 Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2015

 

maandag 29 december 2014

Oud & nieuw


Vlak voor de kerstdagen had ik er een blik over de dijk geworpen en was ik onder de indruk van de enorme aantallen en de diversiteit aan eenden die er op het water dreven. Vandaag stoppen we in alle waterkoude vroegte aan de voet van de Nijkerkerbrug en turen over de zompige oude polder. Wat een rijkdom: Vlakbij foeragerende Kieviten, groepen Goudplevieren schieten verderop heen en weer, Kemphanen en zelfs een paar Bonte strandlopers dribbelen langs de plassen. En je realiseert je hoe vogelrijk oud boerenland in Nederland kan zijn. Op het water achter de Oude zeedijk dobberen Smienten bij de duizenden, Wintertalingen vooral langs de kant. Daartussen een enkel Nonnetje. Een eindje verderop 15 Grote zaagbekken tegen een gloeiende rietkraag. Vogelend tuffen we verder langs de oude zuiderzeekust en belanden achter een mooi kijkscherm met uitzicht op wat de delta van de Schuitenbeek heet. Beetje pretentieuze naam voor deze plas, maar wat kan het schelen, met honderden Pijlstaarten voor je neus, Grote zaagbekken die langs de rand van het ijs foerageren en poetsen en 45 Kleine zwanen die hun dutjes afwisselen met kleine schermutselingen en daarbij hun mooie roep laten horen. Er landt een drietal Wilde zwanen, dat na het gladstrijken van de veren, voedsel gaat zoeken in het ondiepe water. Ze doen dat door de bodem met hun grote zwemvliezen lost te dwarrelen en gevoeglijk hun lange nek onder water te steken om te kijken wat ze aan eetbaars boven kunnen halen:



29-12-14 Delta Schuitenbeek; foeragerende Wilde zwanen
’s Middags rijden we, omdat de Harderbroek er leeg en dichtgevroren bij lag, dwars door Flevoland richting het toppunt van nieuwe natuur. Ik kan daar prima mee leven, als zo’n Kleine Praambult uitzicht biedt op een Vos die met een katachtige sprong een muis verschalkt en op werkelijk duizenden Goudplevieren in het late middaglicht. Machtig mooi.

28-12-14 Rietplas Houten; Grote zee-eend.

Nog meer nieuws? Jan Ekke ontdekte een Grote zee-eend op de Rietplas in ons grootstedelijke dorp en verschafte zo heel vogel minnend Houten een leuke toegift op dit oude jaar.

Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2015

dinsdag 9 december 2014

De mist in


Wanneer de weersverwachting van het KNMI er naast zit, dan kost het me vaak moeite om mijn verwachtingen over wat ik buiten kan gaan zien bij te stellen. In het schemerdonker van de ochtend lijkt het zicht nog goed, zodra de zon in de buurt van de horizon komt krijgen de meteorologen toch gelijk: Mist! Dan maar geen vogelaar vandaag. Ik kies deze keer voor de Beusichemseweg, over een verraderlijk glad fietspad, en Zuwedijk om bij de Heul de Lekdijk te bereiken. Het zicht valt mee en het licht is mooi. Met de zon verandert het voortdurend van kleur. Het is er stil. Brandganzen grazen de uiterwaard kaal en op de rivier zwemt een paartje Brilduikers. Achteraf weet ik niet meer precies hoe ik op de uitkijkheuvel aan het Tetwijkse pad belandde. Een Grote zilverreiger neemt een Veldmuis te grazen. Een Torenvalk man gebruikt het portaal als basis voor een uitval naar het talud van de spoorsloot. Tussen licht gloeiende maisstoppel buikt hij daarna uit:

091214 Tetwijksepad; Torenvalk man op jacht.
091214 Tetwijksae pad; Torenvalk man buikt uit.

Voor het gerestaureerde Werk aan de Groene weg staat een nieuw hek over de dam. Daar zit een spreeuwgroot vogeltje op. Ik heb z’n kleuren niet nodig om hem als IJsvogel te duiden:
 
091214 Werk aan de Groene weg; IJsvogel

Er zijn ochtenden geweest, met aanmerkelijk meer zicht over de polder, die minder de moeite waard waren dan deze.

Alle teksten en foto's ©Sjerp M. Weima 2014